Wat doe je? Je bewandeld een pad samen, het is geen mooie nieuw geasfalteerd pad (dat schijnt hier in Amsterdam zo belangrijk te zijn, dat we lekker weken gedeeltes van de belangrijkste weg afsluiten), maar een pad vol hobbels en kuilen maar ook zeker met mooie rechte stukken. Terwijl je in je zoektocht bent op dit pad, komt er iets wat je niet verwachte, een splitsing. Je steun en toeverlaat geduurde dit pad kiest pad 1. Maar de weersomstandigheden zijn niet perfect, het is mistig en onoverzichtelijk. Je knippert met je ogen en de schim word steeds vager. Het zal toch niet? Heeft dit ook met het bewandelen van het pad te maken, dat je je partner niet uit het oog mag verliezen.
Daar sta je dan. Ga je blind achter je partner aan? Je zou zeggen van wel, maar waarom slaat ze dit pad alleen in dan? Maar wij horen dit toch samen te doen? Misschien had ze het niet door, ik wacht wel even tot ze het door heeft en me natuurlijk komt oppikken om samen verder te wandelen. Of kies ik pad 2? Maar wat is daar? Zeker je steun en toeverlaat niet van de afgelopen 4 en half jaar. Enge gedachte. Je kan ook nog achter haar aanrennen, misschien haal je haar nog in. Maar wat zeg je dan als je haar weer treft? Je voelt je wel in de steek gelaten, maar denkt aan de mooie tijden. Dan maar even door de bittere pil bijten en duidelijk maken dat we echt aan elkaar gebonden zijn op dit pad?
Ik hou van beslissingen die ik een split-second moet nemen. Als ik te lang na moet denken krijg ik teveel vragen. En hoe meer vragen, hoe meer je het overzicht kwijt raakt over waar het nou echt om gaat. Op dit moment sta ik voor die splitsing. Of ze me komt oppikken? Weet ik niet, of wel? Maar de mist en regen zijn opgetrokken, ik sta hier in mooi weer. En op de andere paden naast de mijne (onze) staan veel leuke, vriendelijke mensen. Die zo nu en dan een praatje komen houden en vragen of ik sta ingemetseld, dat laatste uiteraard wel met een big-smile. Je kan wel eens jaloers worden als je kijkt naar die andere paden, met veel minder hobbels en kuilen. Maar als ik zo in de verte van pad 1 kijkt ziet dat er erg veelbelovend uit.
Yordi
