met een welgemeend excuus, voor de afgelopen dagen. Het heeft even geduurd voor ik weer achter het toetsenbord zat. Inspiratieloos. Met doel schrijven is toch makkelijker dan zonder. Wat overigens weer mooi gelijk loopt met me passie, zonder doel kun je niet scoren.
De dagen worden weer in rap tempo korter, donkerder en kouder. En ik kan maar niet tegen al die mensen die dan beginnen met hun klachtenzang. “Van mijn mag het wel weer zomer worden” “Ik word zo depressief van dit weer” “Als ik ga werken is het donker en als ik thuis kom weer”. Die Joden zijn niet zo gek hoor met hun ‘muur’, misschien een idee om in alle steden wereldwijd zo een muur te plaatsen. Misschien dat mensen dan stoppen met het zeiken om het zeiken. De winter zorgt juist alleen maar voor extra waardering in mijn ogen. Toevallig verwoord Chocomel op dit moment mijn mening met zijn reclame op de Televisie. Wat is er nou lekkerder als je het ijskoud heb gehad buiten, je thuis komt in een heerlijk warm huis. Als het driedagen donker is geweest en je heb een zachte winterdag met een zonnetje dan waardeer je dat toch driedubbel? Als je helemaal verregent bent en bij thuis komst niet veel te doen heb, kan je je partner toch alleen maar driedubbel waarderen als die vraagt om op de bank onder een dekentje te kruipen en op play drukt!
Het is je eigen benadering van de situatie en niet het weer wat je dag maakt of breekt.
En we gaan lekker van de hak op de tak, maar ergens heeft het weer met elkaar te maken, want het was er erg koud, maar de schoonheid nam elke koude rilling weg. Vanochtend heb ik na 22 jaar in de buurt van Amsterdam te zijn geweest, het mooiste plaatje van deze stad gezien. Op het dak van een 20 etage kennend appartementengebouw op het Gelderlandplein. Adem benemend. De zon was net begonnen met zijn dagelijks taak, iedereen op weg naar werk of huis, maar toch zo stil. Als je zelf ergens woont, ok op steenworp afstand, vergeet je het wel eens te waarderen, maar het is echt een mooie stad. Het plaatje was fantastisch, de situatie was minder romantisch dan de beelden die jullie er misschien bij schetsen. Want er stonden 2 mannen van middelbare leeftijd naast me, ieder met een schotel en statief in hand en een accent waarvan ik nu nog onderste boven ben, maar ach,
Het is je eigen benadering van de situatie en niet 2 schotelboeren die je dag maken of breken.
Met vriendelijk groet,
Yor
