is de nieuwe traan. Ik probeer geen nieuwe lijfspreuk of een nieuw motto de wereld in te slingeren, maar wel een persoonlijke wending duidelijk te verwoorden. Ik geloof in de kracht van het lachen. Het is niet zo dat ik nooit lach, maar ik lach wel alleen nog maar in bepaalde omstandigheden, zonde. Inderdaad, ik ben wie ik ben. Liefdesverdriet maakt me tot iemand die ik niet ben en niet wil zijn. En ik zoals ik ben heb ooit de liefde van mij leven veroverd en in deze hoedanigheid kom je alleen maar jezelf tegen.
Sommige ezels stoten zich geen twee keer tegen de zelfde steen, andere wel twee keer en dan zitten er ook nog beestjes bij die niet twee keer tegen de zelfde steen stoten, maar gewoon af en toe een steentje raken. Nou laat ik die dan zijn, maar ik wil iemand die mij neemt zoals ik ben. En kan zien ten alle tijden wat mij bijzonder maakt om samen met mij te zijn. Want dat is het gevoel wat ik ook voor jouw zal dragen. Kan dat een wens zijn, ik wil samen zijn met een bijzonder persoon? Of heb ik het geluk gehad dat op mijn pad een bijzonder meisje langs is gekomen? En dan heb ik het over de basis, natuurlijk moet je aan mekaar aanpassen, dat doe en wil ik nog steeds met 100% overtuiging en liefde. Ik leefde in een wereld dat wat er ook gebeurde dat we altijd deze basis bij elkaar zouden zien. Als ik morgen zou opstaan en ze had ineens van die mooie stem een lagere stem dan mijne, (en dat is laag hoor) zou ik nog steeds van haar houden, omdat de basis is wat ik wil. Dit is natuurlijk gekkigheid maar ik denk dat het duidelijk is.
Sommige woorden en zinnen staan in je hart gekerfd, wat het moeilijk maakt om te geloven dat zelfs die basis niet meer gezien word. Ik hou van je, ik zeg het niet snel, maar wel als ik het zeker weet. Maar dat zijn niet de teksten die ik bedoel. Er zijn zinnen die je pas uitspreekt als je bepaalde dingen echt zeker weet voor jezelf en elkaar. Maar blijkbaar kunnen zelfs deze uitspraken vergeten worden? Ik schrijf het op maar geloof het nog niet.
Liefde je wou mij altijd in kooitje stoppen en de hele dag bij je hebben, nu ga jij in mijn kooitje en geef je een mooi plekje in me hart. Doe alles op slot en ga alleen jou vertellen waar de sleutel ligt, wie weet heb jij of ik die sleutel ooit nodig om te kijken of hij nog past. En anders zullen altijd nog samen 1 geheimpje dragen.
Met de glimoogjes omhoog kijkend,
Yor!
